لالجین؛ شهری در همدان که بیکار ندارد
مدیر
/ دسته ها: اخبار

لالجین؛ شهری در همدان که بیکار ندارد

لالجین را همه به نام سفالش می شناسند حتی آن سوی مرزها شهری که به واسطه هنر دست مردانش، نه تنها هیچ بیکاری ندارد بلکه از شهرهای دیگر هم برای کار به آنجا می‌روند.

قدیمی‌ها می‌گویند لاله جین هم نامیده می‌شد یا لاله چین و یا لله جین. هر کسی تاریخچه نامش را به یک موضوعی پیوند می‎دهد اما هر چه هست اکنون شهری از همدان را به نام لالجین در همه دنیا می‌شناسند تا جایی که از آن به عنوان پایتخت سفال یاد می‌شود. چون در هر کوچه و پس کوچه آن کارگاه سفالگری برپاست. اینجا خاک رس اهمیت دارد و در هر خانه حداقل چند سفال سالم و شکسته می‌توان پیدا کرد.

لالجین یک بافت تاریخی و قدیمی دارد که از چند کارگاه سنتی تشکیل شده و آن تکه از بافت تاریخی را برای حضور گردشگران جذاب کرده است شاید تعداد این کارگاه‌های سنتی که در ساختمان‌های خشتی و گلی باقی مانده اند آنقدر زیاد نباشد اما همان چند بنا، فضای مناسبی را برای تهیه عکس و نشان دادن به گردشگران ایجاد کرده است و می‌توان گفت که کارگاه‌های قدیمی سفال چه شکلی داشتند. با این وجود در کنارش ساختمان‌های مرمری و کامپوزیت رخ نشان می‌دهند و به یاد می‌آورند که این جا هم دچار تغییر و تحولات زیادی شده است.

در شهر لالجین بیش از هزار کارگاه سفالگری برپاست که در آن مردان کار می‌کنند برخی دیگر برای ساختن یک ظرف برند شده اند و هر کارگاه را به نام یک محصول می‌سازند در این کارگاه‌ها مردان سفال می‌سازند و در کوره آن‌ها را می‌پزند برخی هم یا خودشان روی آن‌ها نقاشی می‌کنند و یا تعداد کمی از زنان را که در خانه هستند برای نقاشی روی سفال به کار می‌گیرند اما این‌جا زنان علاقه زیادی به سفال ندارند شاید چون از وقتی چشم باز کرده اند سفال دیده اند و به همین دلیل حالا دلشان می‌خواهد چیزی غیر از سفال کابینت آشپزخانه شان را پر کند.

 

زهرا معصومی از اهالی شهر لالجین است می‌گوید: دیگر دلم می‌خواهد چینی و اکروپال و بلور داشته باشم به شوهرم اجازه نمی‌دهم سفال بیاورد فقط گاهی خودم می‌گویم یک کوزه و یا کاسه بیاورد تا رویش نقش بیندازم به این کار تفریحی نگاه می کنم وگرنه زنان روستا علاقه ندارند سفالگری کنند از طرف دیگر مردان هم این اجازه را به زنان نمی دهند که پشت چرخ بنشینند.

او می‌گوید: فضای کارگاه‌ها مردانه است و سفال دست مردانه می‌خواهد. زنهایی که در شهرهای دیگر کار سفالگری می‌کنند معمولا ظروف تزئینی و یا ظریف کار می‌کنند.

گردشگران همدان نمی توانند تا این شهر بیایند و دست خالی بدون خرید حتی یک سفال کوچک به شهرشان برگردند بلاخره چه آن‌ها که خارجی هستند و چه ایرانی‌هایی که به همدان سفری کوتاه داشته اند حتما یک بار سفال‌های لالجین را امتحان کرده‌اند به همین دلیل است که مسئولان لالجین خبر می‌دهند که در سال گذشته ۱۵ میلیون دلار صادرات صنایع دستی داشته اند و و میزان گردشگران این شهر در نوروز ۹۷ بیش از ۳ برابر بوده است.

مسئولان شهر لالجین یک نکته را هم در بازدید خبرنگارانی که برای بازدید از این شهر آمده اند یادآوری می‌کنند که این شهر درصد بیکاری اش صفر است. چون همه مردم مشغول کار هستند و حتی از شهرهای دیگر هم برای کار به این‎جا می‌آیند یکی در کارگاه سفال می‌سازد دیگری آن را در کوره می‌گذارد و آن یکی نقش لعاب می‌زند و هستند برخی دیگر که در ۱۲ واحد صادراتی مشغول ارسال این سفال‌ها هستند سفال‌هایی که جنبه تزئینی و کاربردی دارد و برخی دیگر هم در شهرک صنعتی که ۲۶۴ کارگاه فعال دارد کار می‎کنند.

هیچ کدام از آن‌ها علاقه ای ندارند که سفال چینی وارد شهرشان شود به همین دلیل محمدرضا قادری مسئول میراث فرهنگی لالجین می‌گوید که ما سفال چینی نداریم اصلا این کلمه اشتباه است آن‌ها مصنوعات چینی هستند ولی همان‌ها را هم دست مشتری نمی‌دهیم چون دیگر برای مشتری هم صرف نمی‌کند که محصولات چینی را بخرد وقتی محصول داخلی کیفیت و قیمت بهتری دارد.

قادری کیفیت محصولات سفال لالجین را از زمانی بهتر می‌داند که این شهر جهانی شد و هر سال داوران شهرهای جهانی صنایع دستی به لالجین برای سرکشی می‌آیند و گزارش می‌گیرند که آیا هنوز هم سفال لالجین از نظر رنگ و کیفیت استاندارد مطلوب را دارد یا نه.

آن‌طور که قادری و شهرداری لالجین بر آن تاکید دارند داوران یونسکو هر سال گزارش مثبتی از لالجین می‌نویسند و همچنان از این‌که همه مردم شهر این پیشه را در پیش گرفته اند خوشنودند. چون ۵ سال است که لالجین صادرکننده نمونه می‌شود و محصولاتش را به عراق و افغانستان می‌فرستد و می‌دانند که اسپانیایی‌ها و آلمانی‌ها و هلندی‌ها مخاطب خاص آن‌ها هستند به همین دلیل این محصولات را در بسته بندی‌هایی جاسازی می کنند که مناسب باشد و در عین حال قیمتش بالاتر از حد نرود هر چند که گردشگر داخلی همچنان بسته بندی مناسب را برای سفال نمی‌خواهد چون قیمت محصول بالاتر می رود.

اکنون بیشتر ۵ هزار هنرمند صنایع دستی که در لالجین کار می‌کنند، تحت پوشش بیمه تامین اجتماعی هستند شاید ۹۰ درصد کارگاه‌ها لالجین بیمه شده‌اند و مشکل آنهایی که بیمه روستایی بودند حل شده است و شرایط بیمه روستایی برای بیمه هنرمندان هم در نظر گرفته شده است.

 

انتهای پیام

منبع: خبرگزاری مهر  

مطلب قبلی افزایش ۷۷ درصدی گردشگران در مصر
مطلب بعدی سهم مردم ایران از روز جهانی جهانگردی
Print
99 رتبه بندی این مطلب:
بدون رتبه

برای دادن نظر لطفا وارد شوید و یا ثبت نام کنید

نام شما
ایمیل شما
عنوان
پیام خود را وارد کنید ...
x
persiasoft
hassan olfat
دات نت نیوک فارسی